agresja u psa

Agresja

Agresję zwierzęcia każdy z nas potrafi sobie zdefiniować i nie potrzebne są do tego naukowe pojęcia. Podstawą jest zdanie: że nie ma psa agresywnego, jest tylko pies tylko wykazujący takie zachowanie. Owa reakcja destrukcyjna może być ukierunkowana wobec świata zewnętrznego, ale zdarza się autoagresja, kiedy pupil wygryza sobie sierść, goni własny ogon, uderza głową o przedmioty czy ścianę, wykazuje zachowania kompulsywne: powtarzające się i dziwaczne.  Problem agresji, często upraszany bywa do wyniku, ale to źródło jest istotą! – jeśli je zidentyfikujemy, to reszta będzie znacznie łatwiejsza – a wyjście z takiej sytuacji jest naprawdę możliwe! agresja u psa

Musimy pamiętać, że agresywne zachowania są dla psa lub kota bardzo męczące, prowadzą do permanentnego stresu, pogłębiającej się niepewności i rozedrgania całego układu. Z założenia zdrowe zwierzęta unikają napięć, dążą do rozwiązań i ustępstw, wysyłają sygnały uspakajające – stabilny osobnik jest wartością ze względu na swoją przewidywalność i bezpieczeństwo, którego poziom potrafi właściwie ocenić. Dlatego niezwykle istotne jest byśmy to my, opiekunowie uchwycili przyczynę niewłaściwych reakcji. Przyjrzyjmy się potencjalnym przyczynom analizując wnikliwie, wręcz detektywistycznie źródła:

  • BÓL rzadziej przewlekły, przeważnie wywołany uciskiem, dotykiem (szczególnie wrażliwy jest kręgosłup, stawy, uszy, uciążliwe są bóle migrenowe oraz padaczkowe)
  • CHOROBY związane z nieprawidłowo działającym układem hormonalnym (tarczyca, przysadka), braki witaminowe (głównie B6), uszkodzenia nerek, wątroby, genetyka (tylko 1% populacji!)
  • LĘKLIWOŚĆ to główna przyczyna behawioralna – atak ze strachu >>> zaatakować aby nie zostać zaatakowanym, to jego samotna walka o przeżycie własne lub opiekuna→w jego mniemaniu za słabego aby się sam bronił.

W pierwszych dwóch przypadkach nieodzowna jest współpraca z lekarzem weterynarii, ostatnia może zostać rozwiązana przez nas samych, jeśli tylko otworzymy się na zrozumienie i szacunek do naszego pupila lub skierujmy się do doświadczonego behawiorysty.

UNIKAMY konsekwentnie:

  1. odwracania uwagi smaczkami, ponieważ to zwyczajne niedostosowanie energii i ignorancja jej wysokiego poziomu
  2. nagradzania za niewłaściwe zachowanie (nagminnie jest dotykanie a nawet głaskanie psa w sytuacji wyrywania się i szczekania, nakręcania ukierunkowanego zwierzęcia)
  3. wycofujemy zabawki pobudzające: szarpaki, konga, piłki
  4. wyskakiwania, podniecenia
  5. nadmiaru słów
  6. klepania w ramach głaskania
  7. werbalizacji na wysokich tonach (nawet tych radosnych)
  8. szybkich ruchów
  9. nieprzewidywalnych towarzyszy i otoczenia
  10. smyczy, szczególnie krótkiej oraz typu „flexy”
  11. jeśli mamy zły dzień – nie pracujemy i nie oczekujemy od zwierzęcia
  12. ściskania psa kamizelkami, wąskimi obrożami, kagańcem
  13. niewielkich i głośnych przestrzeni

WSPIERAMY:

  1. budowanie relacji a nie tresura >>> zamieńmy oczekiwania na zrozumienie
  2. ustalenie i konsekwente przestrzeganie norm (nie hierarchii)
  3. pozytywne myślenie (unikanie negatywnych projekcji- to dotyczy przede wszystkim opiekunów „słabych”)
  4. swobodę, spokój, odprężenie
  5. dotyk czuły, długi, spokojny
  6. spacery z węszeniem
  7. wybieg swobodny i przestrzenny
  8. nasz chód powolny, zdecydowany, równomierny
  9. natychmiastową zmianę kierunku w celu unikania konfrontacji, ale bez nerwowości
  10. absolutny minimalizm werbalny
  11. stabilnych i spokojnych towarzyszy
  12. długą linkę (10-20 m) z węzłami, zwisająca swobodnie oraz luźną obrożę zaciskową
  13. żucie, „miendolenie” (nie dla gryzienia czy zabawy w wylizywaniu)
  14. masaż relaksacyjny
  15. aromaterapię

Gdy już poczujemy tę wyjątkową relację, szacunek, układ bez presji, wtedy jest czas byśmy zaprzestali unikania sytuacji trudnych, byśmy się z nimi powoli zmierzali wraz z naszym towarzyszem, pamiętając o tym, co wspólnie zbudowaliśmy. Poszukajmy psów stabilnych, szerokich przestrzeni. – Ponieważ „agresywny” pies jest lękliwy, mimo pozorów siły, musi mieć możliwość ucieczki, która jest właściwą reakcją na unikanie konfliktu.

∴Zmieńmy swoje nastawienie ∴Zaufajmy sobie ∴Wdrażajmy pracę ∴Realizujmy ją stopniowo i do skutku ∴  Zaufajmy psu.


***Ciekawostka: psy o zachowaniach agresywnych często akceptują bezdomnych zajętych swoimi sprawami. Tych ludzi charakteryzują spokojne ruchy i niezważanie na otaczający ich świat. To psom odpowiada; bo taki spokój fizjonomii i przewidywalność ruchowa jest niezwykle cenna dla ich samopoczucia i komfortu. agresja u psa