Diety i schorzenia – pies

 

Dieta psa dorosłego

  • Pies jest mięsożercą względnym← co oznacza że jego żywienie← powinno się opierać na mięsie (↑50%), tłuszczach oraz węglowodanach pochodzących ze zbóż i roślin/owoców.
  • Najistotniejszym punktem odniesienia jakości pożywienia jest jego strawność← (biologiczna wartość), a taki pokarm powoduje ograniczenie częstości i ilości oddawanego dziennie kału (1-2 x dziennie).
  • Pies odczuwa smak słodki, co często wykorzystywane jest to w karmach niskiej klasy – nie przedstawia to żadnych wartości biologicznych poza zbytecznymi – energetycznymi, które powodują otyłość wywołującą choroby towarzyszące, a także sprzyjają rozwojowi stanów zapalnych, których częstym efektem są choroby nerek, problemy stomatologiczne i gastryczne, nowotwory.
  • Mięso oddzielone mechanicznie czy mączka mięsna lub kostna – nie równa się mięsu, jego wartości i smakowi. Mięso jest wysoce strawnym =  przyswajalnym białkiem, i według definicji zawiera wszystkie części zwierząt nadające się do spożycia dla ludzi. Najwartościowszą, najlepiej strawną formą mięsa jest tkanka mięśniowa, a następnie podroby. Należy zaznaczyć, że dla psa MOM nie jest najgorszym rozwiązaniem (ale nie ten z parówek z fosforanami i emulgatorami)

Żywienie alergika

  • Mamy do wyboru: ¹) kosztowne i przekłamane badania alergiczne   lub ²) restrykcyjną i dającą rezultaty dietę eliminacyjną.
    „Dieta komercyjna nie może zastąpić domowej diety eliminacyjnej”, ponieważ zawiera tak ogromną ilość składników, że nie wiemy co jest psim nietolerantem. W karmach dla alergików znajdziemy przede wszystkim wypełniacze i
  • hydrolizowane białka  ←

        które są nieznanego pochodzenia (np: kopyta, sierść, pióra, a nawet mięso padłych zwierząt). Co oczywiste, w przypadku hydrolizatów, nie warto produkcyjnie wybierać do tego mięsa, bo niskiej jakości pozycje odzwierzęce są wystarczające do tego procesu chemizacji. Poddawane rozkładowi pod wpływem kwasu solnego lub siarkowego – zmniejszają wielkość cząsteczkową alergennego białka, nie eliminując go, a o tym już korporacje nas nie informują. Dalej; taka reakcja hydrolizy nigdy nie jest gwarancją sukcesu żywienia alergika, czego wynikiem są oczywiste skutki uboczne stosowania takich karm. Warto nadmienić, iż alergenem mogą być także roztocza naturalnie pasożytujące na karmie, które przez mrożenie zostaną zabite, ale ich alergenne białko pozostanie aktywne.

  • Unikamy: kukurydzy, pszenicy, soi, kurczaka, wołowiny, cielęciny, indyka, mleka krowiego, jaj, ryb hodowlanych,
  • Mało→ alergenne: topinambur, marchew, dynia, ziemniaki, słodkie ziemniaki (bataty), buraki, proso, tapioka, amarantus, ryż, ryby słodkowodne, dziczyzna, jagnięcina, kaczka, konina, królik, ryby niehodowlane, wieprzowina,
  • Warto suplementować→ alergika, ponieważ jego nieszczelne jelito→ nie przyswaja wartości odżywczych, a rany i owrzodzenia są przyczyną lawinowych, kolejnych nietolerancji.
  • Czy nietolerancja to alergia? czy alergia to nietolerancja? – o tej 'zagwostce’ piszemy← na naszym blogu.
  • oraz obszerna lektura: Żywienie psa / kota z jelitem wrażliwym←, bo od tego rozpoczyna się alergia
  • Często błędem powtarzanym przez osoby chcące same gotować (o tym jak gotować →tu), jest nagłe lub zmienne wprowadzanie nowego pożywienia, przy kompletnym braku etapowości niezbędnej w procesie →diety eliminacyjnej

Dieta psa z chorobami trzustki i wątroby

  • Unikamy tłuszczy zwierzęcych i w drugiej kolejności – roślinnych. U trzustkowców mówimy o „nieustającym pożądaniu tłuszczu” – tak zwierzak manifestuje jego brak, który jest rzeczywistości dla niego katastrofą.
  • Promujemy jedzenie→ nietłustych, lekkostrawnych białek zwierzęcych, roślinnych, z węglowodanami o bogatym składzie makro- i mikroelementów.
  • Przy ostrych zapaleniach powyższych narządów (biegunka, wymioty, niechęć do jedzenia) aż do ustąpienia objawów, nie powinniśmy podawać żadnego! jedzenia w ciągu 24 godzin, a przez kolejne 3-5 dni zrezygnować z mięsa i zastosować etap I diety← alergika bez olejów.
  • Niedyspozycje wątrobowe są często utajnione, czasem pojawia się krótkotrwały ból. Choroby trzustki manifestują się stopniowym wychudzeniem, biegunkami, potem jeszcze wymiotami i bólem o wysokim natężeniu. Choroby tych dwóch narządów często →współistnieją (trzustka -> wątroba).
  • Zioła sprzyjające: kminek, lubczyk, rozmaryn, mięta, kurkuma, majeranek, imbir, ostropest, anyż, karczoch.
  • Wręcz niezbędne jest podawanie enzymów trzustkowych, wspieranie trawienia ziołami→, produktami oczyszczającymi→, należy pamiętać o witaminach→, szczególnie tych z grupy B  i rozpuszczalnych w tłuszczach jak D3.
  • Jak karmić trzustkowa piszemy na blogu: żywienie psa z chorą trzustką←

Dieta psa z chorobami nerek i problemami stawowymi

  • Pokarm powinien być kaloryczny←, ale raczej nie węglowodanowy.
  • Białko zwierzęce – nie eliminujemy, ale stosujemy to zawierające najmniejszą ilość fosforu. Białko roślinne jest teoretycznie bezpieczniejsze, ale powoduje niedobory witamin z grupy B← (oraz D, K, E, A rozpuszczalne tylko w tłuszczu zwierzęcym), a te braki skutkują anemią, tak częstą u nerkowców. Brak białek zwierzęcych jest równoznaczne z niedostarczaniem niezbędnych aminokwasów← egzogennych
  • Unikamy: sodu, fosforu, produktów glutenowych, rosołu, puryn.
  • Zioła sprzyjające: lubczyk, estragon, bazylia, tymianek, nagietek, rdest, mydlnica, żywokost, kozieradka, skrzyp.
  • Konsekwentnie stosujemy suplementy moczopędne→, które oczyszczają – nie obciążając nerek, makroelementowo zaopatrujemy psa dodatkowo w wapń, potas, magnez.

 Dieta seniorów

  • Przede wszystkim jedzenie ma zachęcać←, czyli smakować i pachnieć, po drugie dostarczać odpowiednią ilość witamin oraz makro- i mikroelementów, których przetwarzanie ze względu na wiek staje się ograniczone.
  • Ważna jest wysoka strawność, czyli przyswajalność pokarmu, a także lekkostrawność, by nie obciążała wysłużonych organów.
  • Budujemy masę, a nie tłuszcz: stąd stosujemy wysoką jakość białka, by zapobiegać naturalnemu spadkowi masy mięśniowej seniorów.
  • Pomiędzy ostatnim, a porannym posiłkiem powinno minąć minimum 12 godzin – dajemy więcej czasu na regenerację i odpoczynek narządom wewnętrznym.
  • Seniorzy często są odwodnieni, dlatego karma mokra← jest idealna, choć nie zaspokaja w 100% zapotrzebowania na płyny.
  • Dojrzałe wiekowo zwierzęta mają niedobory NNKT, wapnia – uzupełniamy to naturalnie dietą. Gdy pojawiają się zaparcia, wdrażamy siemię lniane z wytworzonym! śluzem (˜1,5 godziny przed/po posiłku).
  • Dbamy o odporność→ zwierzęcia, ponieważ jest bardziej podatny na infekcje→.
  • Warto wykazać się czujnością, wykonując co kilka miesięcy badanie krwi i moczu, a także obserwować seniora czy nie pojawiają się niedomagania ze strony organizmu, który jest w tym wieku nadwyrężony.

Dieta otyłych, po sterylizacji/kastracji, cukrzycowych

  • W sytuacji, kiedy zwierzę nie zmienia swoich codziennych rytuałów, jest nadal aktywne, nie ma potrzeby zmian w podaży pokarmu i stosujemy dietę psa dorosłego→.
  • Szczególnie reprezentantom płci męskiej, którzy po zabiegu przestają wyrażać zainteresowanie aktywnością poza domem – tym osobnikom należy wdrożyć dietę (nie karmę) polegającą na czasowym (ok 6miesięcy) ograniczeniu kalorii przy równoczesnym jedzeniu jakościowym, a nie wypełnianiu i rozszerzaniu żołądka. A jak to robić, piszemy tu←
  • Otyłość, żarłoczność może być efektem nieprawidłowego poziomu hormonów tarczycy, zachwianej pracy hormonów trzustki, albo brakiem wystarczających ilości minerałów i witamin.
  • Brak aktywności ruchowej przekłada się na pojawienie się przedwcześnie chorób, prowadzących do dyskomfortu życia i przedwczesnej śmierci zwierzęcia. Dlatego warto aktywnie spędzać czas ze swoim pupilem, angażując go ruchowo.
  • Bardzo często właściciele chcąc rekompensować zabieg sterylizacji/kastracji podwyższają ilość podawanego jedzenia, choćby w przekąskach – i to jest główną przyczyną przybierania na wadze, do której dokłada się pooperacyjna (2-3 tygodniowa) oszczędność ruchowa po operacji.
  • Żadna dieta nie powinna być nagła i drastyczna, ale konsekwentna (bez smakołyków). Posiłki początkowo powinny być podawane częściej, w małych ilościach.
  • Właściwe jedzenie psów z dodatkowymi kilogramami powinno się opierać na wysokiej jakości białka←, zdecydowanie mniejszej ilości węglowodanów, bo lepiej by pies jadł bardziej tłusto niż węglowodanowo. Organizmowi najłatwiej pobierać i magazynować energię z węglowodanów. By jej nadmiar wytworzyć z białek i tłuszczy, potrzebny już jest niemały wysiłek psich układów.
  • Otyły pies jest bardzo często… niedożywiony←.