aminokwasy

aminokwasy – związki funkcyjne

       Aminokwasy

powstają w wyniku hydrolizy białek pokarmowych, mają postać małych cząsteczek, których cechą jest łatwość łączenia się z innymi krążącymi w organizmie. Gigantyczna rola aminokwasów przekłada się na różnorodność w podziale i rodzajach. Jednakże zasadniczo i podstawowo dzielimy je na:

egzogenne  dostarczane i pozyskiwane wyłącznie ze zjadanego pokarmu, dlatego też są nazywane niezbędnymi

endogenne  samodzielnie wytwarzane przez organizm lub przetwarzane enzymatycznie z tych egzogennych

         Funkcja aminokwasów 

jest budowanie. Ale! także uczestniczą w procesach metabolicznych, są nieodzowne podczas wytwarzania hormonów, neuroprzekaźników, koenzymów. Ich brak jest doskwierający i taki stan upośledza właściwą pracę każdego narządu z osobna i  systemową kooperację układów. Zapotrzebowanie na aminokwasy jest uzależnione od wieku, rasy, chorób, genetyki oraz, z punktu widzenia dietetyki, wiąże się z jakością białek i ich pochodzeniem. Wpływ na wchłanianie aminokwasów ma związek z ilością włókna w karmie, a także ogólnym bilansem energetyczno-białkowym pożywienia. Jak widać, elementów wpływających na wzorcowe wykorzystanie tych cząsteczek jest naprawdę wiele, co przekłada się na indywidualne i zróżnicowane suplementacje naszych pupili. Aminokwasy są uznawane za bezpieczne, a ich przedawkowanie objawia się niedyspozycjami jelitowo-żołądkowymi, dlatego warto rozpocząć podawanie przez pierwsze 2-3 dni od ½ dawki sugerowanej na opakowaniu.

         Aminokwasy a białka

teoretycznie to samo , ale praktycznie coś innego. Białka składają się z aminokwasów. Białko może być „śmieciowym” (→jak rozpoznać takie białko?)  i podając go nawet dużo, nie pokrywamy minimalnego zapotrzebowania na aminokwasy. Czyli ważmy co podajemy zwierzakowi do jedzenia.


Dobrze zbilansowana dieta, młody i silny zwierzak nie wymaga dodatkowej suplementacji aminokwasami ani żadnymi innymi suplementami. Zła dieta może jednak doprowadzić do niedoborów niektórych składników.

   Objawy niedoboru aminokwasów:

  • apatia
  • choroby neurologiczne
  • „dziwne” zachowania
  • problemy hormonalne
  • alergie
  • problemy skórne
  • niewłaściwa okrywa włosowa (matowienie, zmiana koloru)
  • braki odporności
  • ropiejące oczy
  • problemy rozrodcze
  • utrata apetytu i spadek masy ciała

Najistotniejsze i najlepiej poznane aminokwasy egzogenne ważne (w różnych proporcjach) dla psakota to: fenyloalanina, izoleucyna, leucyna, lizyna, metionina, tryptofan, treonina, walina oraz te endogenne: arginina, histydyna, tyrozyna, glutamina.