Senior. Jego dieta i wsparcie.

Stary pies, stary kot- nie lubimy tego nazewnictwa także dlatego, że ten przymiotnik rozumiemy jako równię pochyłą i pachnie nieatrakcyjnie chorobą i śmiercią. No cóż…, każdy umrze, a to odchodzenie bywa dla Opiekunów bardzo trudne. Czasem nie tylko ze względu na opiekę i czas jaki trzeba poświęcić staruszkowi, ale także z powodów emocjonalno-decyzyjnych; na ile Pupilowi beznadziejnie przedłużamy życie by nadal z nami był, a na ile faktycznie Ona/On chce żyć. O tym pisaliśmy we wpisie →o odchodzeniu, i jak bardzo to bywa skomplikowane.

Zderzając się z powyższą, nieuchronną rzeczywistością, czas spojrzeć na „tu i teraz”, kiedy widzimy że nasze zwierzątko nabywa co raz więcej ograniczeń i energia przygód odjeżdża 🚃 z peronu, na którym czeka nasz Pupil, nie zdarzając wsiąść. Charakterystyczne, poza-chorobowe

objawy starzenia:

• spowolnienie
• ochota na krótsze spacery
• przysiadywanie podczas ich trwania
• wąchanie zapachów staje się mechaniczne
• dłuższy czas wypoczynku i okresów snu wraz z wyłączeniem zainteresowania otoczeniem (słyszy i widzi, ale nie ma reakcji)
• mniejsze zainteresowanie otoczeniem, zabawkami i towarzystwem (ptaszki są za szybkie, zabawy w grupie przestały bawić)
• większa przymilność w stosunku do człowieka
• cechy charakteru stają się pastelowe, mało wyraziste
• rodzaj upartości, obojętności
• spada ilość bakterii w jelitach, co powoduje podniesienie pH stolca i spadek odporności
• niechęć, „zapominanie” o wodzie, gdzie odwodnienie powoduje systematyczne podtruwanie mitochondriów; obniżenie tlenu w tkankach, obojętność i szybkie ograniczenie możliwości kognitywnych.

…czyli wszystko przygasa, co nie jest procesem nagłym jak w chorobie. To proces, który najlepiej widzimy wspominając jaki nasz kociak czy psiak był rok temu w tym sezonie. Nie można na siłę zaklinać rzeczywistości, ponieważ to natura wyłącza biologiczne życiodajne guziki. Naciskamy w tym zdaniu celowo naszą rolę, ponieważ część z nas,  Opiekunów się buntuje, a dla naszego Pupila to totalnie zwyczajne; one się moszczą w tych nowych realiach, nie myśląc o konsekwencjach. Natomiast my, znając przyszłość, nie godzimy się z nią, szarpiemy. Niejednokrotnie za tą bezsilnością idzie zmuszanie Pupila, by był jak kiedyś. Taka sytuacja jest li tylko frustracją, której kochający Opiekun nie ma prawa przerzucać na staruszka.

Spróbuj być wdzięczny/a, że w tym wymagającym seniorskim wieku jesteście nadal razem.

To najważniejszy test oddania i wzajemnej akceptacji.

Jak pomóc seniorowi?

zakładając brak chorób, które dyskwalifikowałyby standardowe postępowanie:

• akceptacja długich godzin regeneracji i słabości związanych z nietrzymaniem moczu, mniejszą mobilnością
• wyższa atencja związana z ewentualnym →bólem
• aktywność utrzymujemy zgodnie z rytmem i potrzebami
• nie rezygnujemy z czegoś, co zwierzak lubi i świetnie się po tym czuje tylko dlatego, że w tym wieku mu nie wypada 🙂
• USG najlepiej na zmianę z wynikami krwi i moczu co 6-7 miesięcy

🐶PiES SENiOR: dieta i suplementacja

staje się seniorem teoretycznie mając 8 lat. Współczynnikiem decydującym o tym, kiedy zaczynają się starzeć jest brak możliwości rozrodu i spadek masy ciała (masy mięśniowej). Procentowo: 30% psów ma 7-11 lat, około 10% powyżej, czyli dożywa 12-15lat , gdzie ta ostatnia grupa zaczyna zaliczać w ostatnich latach tendencję wzrostową związaną z lepszą diagnostyką i leczeniem weterynaryjnym. Co ciekawe; tak znaczny wzrost możliwości nie przekłada się proporcjonalnie do oczekiwanych wyników zdrowotności i  przeżywalności.  Przyczyną śmierci psiaków są choroby i kłopoty ze spadkiem odporności, nieprawidłowości krążeniowe, a także powikłania periodontyczne, no i rzecz jasna- →nowotwory (20% psów dotykają one w wieku około 5 roku życia, a u psów 10-16 letnich to aż 50%).
Dieta seniora winna być uboższa węglowodanowo, ponieważ podnoszą one współczynnik stanów zapalnych, w tym nowotworów. Na to miejsce powinny wejść warzywa i kalorycznie winno się wyrównywać olejami roślinnymi nierafinowanymi. →Białka jakościowe, i mimo spodku masy mięśniowej nie należy ich zwiększać w diecie, ponieważ rośnie niebezpiecznie →azot. Spada poziom naturalnie wytwarzanej witaminy C – włączamy kwaśne owoce.
Suplementacja: witamina E, →witaminy B do przemian białkowych/→aminokwasowych, l-karnityna, kapsułki omega3, ALA, NAC, wspieranie wątroby i śledziony.

🐱KOT SENiOR: dieta i suplementacja

Wiek kotełów jest ostatnio imponująco wyższy, także z powodu wzrastającej ich liczby trzymanych w domach: 30% to 7 letnie kociaki, 20% ma 10lat, a 13% dożywa powyżej 12 lat. Starość objawia się słabą jakością futra, ograniczeniem ruchu i skoczności, utratą widzenia i wąchania, co skutkuje istotnymi zmianami w odżywianiu i zachowaniu, ponieważ zaniedbania dotyczą higieny i toalety. Głównym kocim problemem zdrowotnym są →choroby układu moczowego, paradontoza, kłopoty z układem trawiennym, →endokrynologia. Nowotwory nie są tu ujęte, ponieważ plasują się znacznie dalej w częstotliwości ich występowania. Dla kota-seniora/ki ( w przeciwieństwie do psiaków) bardzo stresujące, obniżające ich chęć do życia i odporność, jest towarzystwo młodych, młodszych kotów, szczególnie tych nowo przybyłych.
Dieta: jedzenie komercyjne powoduje →alkaliczny skok wyniku moczu  (8pH) po 3ech godzinach, i drastyczny spadek korygowany przez organizm po 5tej godzinie- żaden organizm nie lubi chaosu i destabilizacji, co jest bardzo ważne  Pokarm naturalny nie powoduje takich wahań i utrzymuje się na poziomie 6,6pH. To ważna obserwacja, gdy wiemy, ze koty mają niebywale wrażliwy układ moczowy i jest to ich metaboliczna zgryzota i główna przyczyna ich odejścia. Bardzo zaskakujące jest kocie zapotrzebowanie kaloryczne, gdzie mając 10-12 lat spada o około 20% , ale co zaskakujące: u 13latka wzrasta! wraz ze wzrostem możliwości trawienia tłuszczy zwierzęcych i białka ( B.A. Hamper, C. Kirk, J.Bartges  Apparent nutrient digestibility of two raw Diets in domestic kittens, JFMS 2015), a my niestety o tym fakcie nie wiemy.
Suplementacja: witamina A (koty nie wytworzą, jak psy,  tej witaminy z karotenu), witamina E, głównie B12 i B3 ale i innych gdy nie istnieje jedzenie surowe, podobnie z  →pożądaniem wapnia i →witaminy D ( bo kot jej nie syntezuje ze słońca), do tego  l-karnityna, →PUFA (czyli EPA i DHA z kapsułek omega3), aminokwasy siarkowe, SAMe.

 

Za powyższego widzimy, że kot senior i pies senior potrzebuje czegoś innego. Jednakże to są różnice podstawowe, gatunkowe, a istnieją jeszcze indywidualne. Dlatego nigdy nie zakładaj Drogi Opiekunie, że mimo iż miałeś kiedyś psiaka (kociaka), ten kolejny psiak (kociak)  będzie potrzebował dokładnie tego samego- to tylko doświadczenie a nie sztuczny wzorzec, albo kopia Poprzednika🖤. Bądź czujna/y, empatyczna/y, przyglądaj się🦋.